Połóg. Sesja dokumentalna karmienia piersią w domu

Zdjęcia w połogu. Bez upiększeń. Bez prób przykrywania tego, jak naprawdę wygląda ten czas. Majtki siateczkowe z podpaską, ciało w procesie gojenia, hormony wciąż w ruchu. Ta sesja nie powstałaby bez ogromnego zaufania i bez poczucia misji, że te obrazy będą potrzebne innym kobietom. Że za kilka lat ktoś na nie spojrzy i pomyśli: ja też tak mam.

Mleko kapie. Jest gorąco. Ciało jest obce i jednocześnie bardzo swoje. Poznawanie siebie na nowo dzieje się tuż obok karmienia, tulenia, oddawania przestrzeni drugiemu człowiekowi. Zmęczenie nie jest chwilowe, jest głębokie. A mimo to jest w tym wszystkim siła. Cicha, niewidoczna na pierwszy rzut oka.

Te zdjęcia mówią o doświadczeniu, które często zostaje schowane. O połogu, który bywa trudny, lepki, intensywny. O karmieniu piersią, które nie zawsze wygląda jak z poradnika. I właśnie dlatego są potrzebne. Bo normalizują. Odbierają poczucie samotności.

Zdjęcia powstały w ramach projektu Tak karmię. Karmię tak… – grupowej sesji karmienia w domach. Projektu, który pokazuje, jak karmienie piersią wygląda w różnych sytuacjach, w różnych ciałach, w różnych domach. Bez jednego wzorca. Bez ocen.

To fotografie, które nie mają być wygodne. Mają być prawdziwe. Mają służyć kobietom latami. Przypominać, że połóg to czas przejścia, a nie porażki. I że w tej surowej codzienności jest ogromna wartość.