Reportaż codzienności w domu Poznań

Są takie poranki, które z zewnątrz wydają się zwyczajne. Śniadanie, rozmowy między jednym pokojem a drugim, dzieci czekające, aż mama skończy pracę przy laptopie. Nic spektakularnego. A jednak to właśnie w takich chwilach dzieje się życie, które najczęściej nam umyka. Reportaż codzienności powstaje w domu. W przestrzeni, która nie jest specjalnie przygotowywana pod sesję.

Zaczęło się od śniadania. Tata przygotowywał gofry, dziewczynki krążyły między stołem a kuchnią. Był śmiech, czekanie, rozmowy, wodne kolorowanki. Później pojawiło się to, co w wielu domach wygląda podobnie, czyli chwile przejścia. Ubieranie się z piżamy, mycie zębów, drobne zatrzymania między jednym zajęciem a drugim. 

Było bieganie między pokojami, chowanie się, taniec bez powodu, slalom między ustawionymi pachołkami. Był pies, który pojawiał się i znikał, bo był częścią tej samej opowieści. Był moment, w którym przy krojeniu jabłek zbiła się miseczka. Drobne zdarzenie, które w rzeczywistości domowej nie jest niczym wyjątkowym, a w pamięci zostaje jako fragment dnia.

Później wszyscy usiedli razem, żeby złożyć drewnianą lodziarnię. To był moment skupienia, bycia razem, spokojniejszego rytmu po wcześniejszym chaosie. I z tego też urodziła się historia. Małych kuleczek styropianu, które powstały w trakcie wyścigu. Po resztkach z kartonu od lodziarni… Dziecięca wyobraźnia nie zna granic.

Fotografia codzienności – dlaczego warto ją zatrzymać

Reportaż codzienności to nie jest klasyczna sesja rodzinna. To fotografia, która nie opiera się na pozowaniu, scenariuszu ani idealnych warunkach. To spotkanie z życiem takim, jakie jest. Z ruchem i ciszą. Z chaosem i skupieniem. Z momentami, które dzieją się pomiędzy.

W takich sesjach nie chodzi o to, żeby wyglądać najlepiej. Chodzi o to, żeby zobaczyć wartość tego, co już jest. Dla wielu rodzin to pierwsze doświadczenie, w którym nie trzeba przygotowywać domu do perfekcji, dzieci nie muszą współpracować, nikt nie musi wiedzieć, co zrobić przed aparatem. Wystarczy być sobą. Tak, najtrudniejsze w dzisiejszych czasach.

Reportaż rodzinny w domu – jak wygląda taka sesja

Podczas reportażu nie ingeruję w przebieg dnia. Obserwuję, jestem obok, reaguję na to, co się wydarza. To może być wspólne śniadanie, poranek przed wyjściem do przedszkola, popołudnie po pracy, zwykły dzień bez okazji. Nie tworzę scen. Zatrzymuję to, co już istnieje. Dzięki temu powstają zdjęcia, które po latach mają znaczenie nie dlatego, że są idealne, ale dlatego, że są zwyczajne. Wasze.

Dla kogo jest reportaż codzienności?

Ta forma fotografii jest dla osób, które czują, że ich życie jest zbyt zwyczajne na zdjęcia,
nie odnajdują się w pozowanych sesjach, chcą zachować relacje, gesty i sposób bycia, a nie tylko wygląd, szukają fotografii, która coś czuje, a nie tylko dobrze wygląda.

Jeśli czujesz, że to coś dla Ciebie Nie musisz mieć idealnego momentu. Nie musisz niczego przygotowywać. Możesz po prostu napisać i opowiedzieć mi o swoim dniu. Zobaczymy, czy to jest dobry moment, żeby go zatrzymać. Zapewne TAK.

Opinia po reportażu codzienności:

„Marta, chcieliśmy zobaczyć z Dziewczynami, a niestety zmogła je choroba więc wcześnie odpadły wczoraj. Seans nastąpił dziś i naprawdę zbieramy szczęki z podłogi. Piękne zdjęcia, o wiele bardziej bliskie naszym serduszkom niż pozowane. To prawdziwa pamiątka prawdziwych chwil dziękujemy, że mogliśmy w tym uczestniczyć, dziękujemy za to wspomnienie! Wspaniała jest ta koncepcja rodzinnego reportażu, będę wszystkim gorąco polecać tę formę zdjec „